Ortodoncja


Dlaczego warto?
 


Stłoczenia zębów ułatwiają zaleganie resztek jedzenia, co zwiększa ryzyko zachorowania na próchnicę, powstawania kamienia nazębnego oraz zapalenia dziąseł.

Nieprawidłowe ustawienie zębów oraz kości szczęk w stosunku do żuchwy bardzo często prowadzi do bólów głowy, których przyczyna tkwi w wadliwej pracy jednego lub obu stawów skroniowo-żuchwowych.

Objawy wskazujące na potrzebę konsultacji ortodontycznej:

  • nieprawidłowe uszeregowanie zębów,
  • asymetria w rysach twarzy,
  • przedwczesna lub opóźniona utrata zębów mlecznych,
  • zgrzytanie zębami i ich ścieranie,
  • odsłanianie się szyjek zębów oraz ich rozchwianie,
  • bolesność w okolicy stawów skroniowo-żuchwowych i uszu oraz ograniczona ruchomość żuchwy,
  • oddychanie ustami lub stale otwarte usta,
  • wady wymowy.

Etapy leczenia:

  • wstępna konsultacja – badanie pacjenta, pobranie wycisków do wykonania modeli diagnostycznych, omówienie zdjęć RTG oraz wykonanie fotografii wewnątrz- i zewnątrzustnych,
  • ustalenie planu leczenia,
  • założenie aparatów ortodontycznych,
  • wizyty kontrolne (średnio co 6 tygodni),
  • zdjęcie aparatów po wyleczeniu wady,
  • faza retencji – utrzymanie efektów leczenia.

Leczenie dzieci od 6-12 lat

Podstawowym działaniem ortodontycznym u dzieci w wieku 6-12lat jest zapobieganie powstawaniu zaburzeń rozwoju twarzowej części czaszki oraz wczesna korekta problemów związanych z procesem wymiany uzebienia. Jest to również idealny wiek do eliminacji dysfunkcji ssania, połykania, oddychania czy mowy.

Leczenie dzieci od 12-18 lat

W leczeniu wad zgryzu u młodzieży w wieku 12-18lat przeważa użycie aparatów stałych. W tym okresie możliwe jest wykorzystanie ostatniej fazy wzrostu struktur kostnych twarzoczaszki. Jest to decydujący moment dla określenia właściwego planu leczenia, zwłaszcza jeżeli zaburzenia mają charakter zębowo-wyrostkowy i nie mogą być skorygowane tylko ruchem zębów.

Leczenie dorosłych

U dorosłych leczenie wad zgryzu prowadzone jest aparatami stałymi. Nie ma ściśle określonego przedziału wiekowego, w którym prowadzi się leczenie ortodontyczne, dzięki czemu praktycznie każdy może mieć założony aparat. Ze względu na zakończony wzrost struktur kostnych u dorosłych obowiązują nieco inne zasady planowania leczenia niż u osób rosnących, jednak zawsze efektem jest poprawa warunków zgryzowych i estetyki.

Często założenie aparatu jest konieczne dla prawidłowego wykonania uzupełnień protetycznych lub leczenia chorób przyzębia. Dużą grupę pacjentów stanowią osoby, które w wyniku wady zgryzu cierpią na zaburzenia funkcji stawów skroniowo-żuchwowych (bolesność mięśni żwaczy, bolesność w okolicy ucha, niezidentyfikowane przewlekłe bóle głowy, ograniczenia ruchomości żuchwy).

W wielu przypadkach leczenie ortodontyczne przynosi spektakularne efekty oraz ulgę w wieloletnim cierpieniu.

Wyróżniamy dwa rodzaje aparatów:

Aparaty zdejmowane

Są one stosowane przede wszystkim u dzieci do około 12 roku życia, w trakcie wymiany zębów mlecznych na stałe. Aparat zbudowany jest z akrylowej płytki i elementów drucianych. Przygotowany jest indywidualnie dla każdego pacjenta. Efekt leczenia jest ściśle związany ze współpracą ze strony pacjenta. Minimalny czas noszenia aparatu na dobę to 12 godzin.

Wizyty kontrolne wymagane są co 6-8 tygodni.

Aparaty stałe

Ten rodzaj aparatów wykorzystywany jest przy leczeniu młodzieży i dorosłych. Składa się z elementów przyklejanych do zębów (zamki klasyczne metalowe, estetyczne, kryształowe) oraz wymienianych łuków. W okresie leczenia aparat pozostaje cały czas na zębach i pozwala na korygowanie poważnych wad zgryzu. W trakcie leczenia konieczne jest utrzymywanie bardzo dobrej higieny jamy ustnej i pojawianie się na wizytach kontrolnych co 4-6 tygodni. Niezgłaszanie się na te wizyty może przedłużyć czas leczenia ortodontycznego, a także uzyskanie gorszych rezultatów. Terapia trwa około 2 lata, lecz może potrwać dłużej w przypadku skomplikowanych i zaawansowanych wad. W celu utrzymania efektów leczenia musi być przeprowadzona faza retencji, najczęściej poprzez przyklejenia od strony wewnętrznej specjalnego rodzaju drutu – retainera.